Dit is een vertaling van een artikel van de website: learnreligions.com.
Dit artikel is zo nauwkeurig als mogelijk vertaald.
Dit artikel kan gedeeltelijk van de mening van de auteuren van onze website afwijken.
Een van de meest potentieel verdeeldheid zaaiende debatten in de geschiedenis van de kerk draait om de tegengestelde heilsdoctrines die bekend staan als calvinisme en arminianisme.
Het calvinisme is gebaseerd op de theologische overtuigingen en leringen van Johannes Calvijn (1509–1564), een leider van de Reformatie, en het arminianisme is gebaseerd op de opvattingen van de Nederlandse theoloog Jacobus Arminius (1560–1609).
Na zijn studie bij de schoonzoon van Johannes Calvijn in Genève begon Jacobus Arminius als streng calvinist. Later, als predikant in Amsterdam en hoogleraar aan de Universiteit van Leiden in Nederland, bestudeerde Arminius het de boek van Romeinen en dit leidde tot twijfels en afwijzing van veel calvinistische doctrines.
Wat is calvinisme?
Calvinisme centreert zich op het allerhoogste soevereiniteit van God, predestinatie, de totale verdorvenheid van de mens, onvoorwaardelijke verkiezing, beperkte verzoening, onweerstaanbare genade en de volharding van de heiligen.
Wat is arminianisme?
Het arminianisme legt, als leer van verlossing, de nadruk op voorwaardelijke verkiezing op basis van Gods voorkennis, de vrije wil van de mens door middel van preventieve genade om met God samen te werken in verlossing, de universele verzoening van Christus, weerlegbare genade en verlossing die mogelijk verloren kan gaan.
Vergelijking van de overtuigingen van het calvinisme met het arminianisme
Wat betekent dit alles precies? De gemakkelijkste manier om de verschillende leerstellingen te begrijpen, is door ze naast elkaar te vergelijken.
Gods soevereiniteit
De soevereiniteit van God is het geloof dat God de volledige controle heeft over alles wat er in het universum gebeurt. Zijn heerschappij is oppermachtig, en zijn wil is de uiteindelijke oorzaak van alle dingen.
Calvinisme: In het calvinistische denken is Gods soevereiniteit onvoorwaardelijk, onbeperkt en absoluut. Alle dingen worden vooraf bepaald door het welbehagen van Gods wil. God wist het van tevoren vanwege zijn eigen planning.
Arminianisme: Voor de Arminiaan is God soeverein, maar heeft hij zijn controle beperkt in overeenstemming met de vrijheid en reactie van de mens. Gods decreten worden geassocieerd met zijn voorkennis van de reactie van de mens.
De verdorvenheid van de mens
Calvinisten geloven in de totale verdorvenheid van de mens, terwijl Arminianen vasthouden aan een idee dat ‘gedeeltelijke verdorvenheid’ wordt genoemd
Calvinisme: Door de zondeval is de mens totaal verdorven en dood in zijn zonde. De mens is niet in staat zichzelf te redden en daarom moet God zijn redding initiëren.
Arminianisme: Door de zondeval heeft de mens een verdorven natuur geërfd. Door “voorafgaande genade” verwijderde God de schuld van Adam‘zonde. Voorafgaande genade wordt gedefinieerd als het voorbereidende werk van de Heilige Geest, dat aan iedereen wordt gegeven, zodat iemand kan reageren op Gods roeping tot verlossing.
Verkiezing
Verkiezing verwijst naar het concept van hoe mensen worden gekozen voor verlossing. Calvinisten geloven dat verkiezing onvoorwaardelijk is, terwijl Arminianen geloven dat dit voorwaardelijk is.
Calvinisme: Vóór de grondlegging van de wereld verkoos God mensen welke onvoorwaardelijk gered worden (Efeze 1:4, 1 Petrus 1-2, Openbaring 13:8) . Verkiezing heeft niets te maken met de toekomstige reactie van de mens. De uitverkorenen worden door God gekozen.
Arminianisme: Verkiezing is gebaseerd op Gods voorkennis van degenen die door geloof in hem zouden geloven. Met andere woorden: God heeft degenen gekozen die hem uit eigen vrije wil zouden kiezen. Voorwaardelijke verkiezing is gebaseerd op de reactie van de mens op Gods aanbod van verlossing.
Christus’ vergeving
Vergeving is het meest controversiële aspect van het debat tussen calvinisme en arminianisme. Het verwijst naar het offer van Christus voor zondaars. Voor de calvinist is de verzoening van Christus beperkt tot de uitverkorenen. In het Arminiaanse denken is verzoening onbeperkt. Jezus stierf voor alle mensen.
Calvinisme: Jezus Christus stierf om alleen diegenen te redden die hem door de Vader in het eeuwige verleden waren gegeven (uitverkoren). Aangezien Christus niet voor iedereen stierf, maar alleen voor de uitverkorenen, is hun vergeving volkomen en dus in perfectie volbracht.
Arminianisme: Christus stierf voor iedereen. De verzoenende dood van de Heiland verschafte de middelen tot verlossing voor het hele menselijke ras. De verzoening van Christus is echter alleen effectief voor degenen die geloven.
Genade
Gods genade heeft te maken met zijn roeping tot verlossing. Het calvinisme zegt dat Gods genade onweerstaanbaar is, terwijl het arminianisme stelt dat er weerstand tegen kan worden geboden.
Calvinisme: Hoewel God zijn algemene genade uitbreidt naar de hele mensheid, is het niet voldoende om iemand te redden. Alleen Gods onweerstaanbare genade kan de uitverkorenen tot verlossing trekken en iemand bereid maken te reageren. Deze genade kan niet worden belemmerd of weerstaan.
Arminianisme: Door de voorbereidende (voorkomende) genade die aan iedereen wordt gegeven door de Heilige Geest, is de mens in staat om met God samen te werken en in geloof te reageren op verlossing. Door middel van voorbereidende genade verwijderde God de gevolgen van Adams zonde. Vanwege de ‘vrije wil’ zijn mensen ook in staat Gods genade te weerstaan.
Vrije wil van de mens
De vrije wil van de mens versus Gods soevereine wil is verbonden met veel punten in het debat over calvinisme versus arminianisme.
Calvinisme: Alle mensen zijn totaal verdorven, en deze verdorvenheid strekt zich uit tot de hele persoon, inclusief de wil. Afgezien van Gods onweerstaanbare genade zijn mensen totaal niet in staat om op eigen kracht op God te reageren.
Arminianisme: Omdat aan alle mensen door de Heilige Geest een voorbereidende genade wordt gegeven, en deze genade zich uitstrekt tot de hele persoon, hebben alle mensen een vrije wil.
Volharding
Het volhardingsvermogen van de heiligen is verbonden met het debat over ‘ooit gered, altijd gered’ en de kwestie van eeuwige zekerheid. De calvinist zegt dat de uitverkorenen in geloof zullen volharden en Christus niet permanent zullen verloochenen of zich van Hem zullen afkeren (Jakobus 1:2, Fillipenzen 1:6). De Arminiaan kan erop aandringen dat iemand kan wegvallen en zijn of haar verlossing kan verliezen. Sommige Arminianen omarmen echter de eeuwige veiligheid.
Calvinisme: Gelovigen zullen volharden in verlossing omdat God ervoor zal zorgen dat niemand verloren zal gaan. Gelovigen zijn veilig in hun geloof omdat God het werk waarmee hij begon zal afmaken.
Arminianisme: Door de uitoefening van de vrije wil kunnen gelovigen zich afkeren of wegvallen van de genade en hun verlossing verliezen.
Het calvinisme vs. Arminianisme-debat
Het is belangrijk op te merken dat alle leerstellige punten in beide theologische standpunten een bijbelse basis hebben. Daarom heeft het debat in de hele kerkgeschiedenis zo verdeeldheid zaaiend en blijvend plaatsgevonden. Verschillende denominaties zijn het niet eens over welke punten juist zijn, verwerp het hele of een deel van beide theologische systemen, waardoor de meeste gelovigen een gemengd perspectief hebben.
Omdat zowel het calvinisme als het arminianisme zich bezighouden met concepten die veel verder gaan dan het menselijk begrip, zal het debat zeker doorgaan terwijl eindige wezens een oneindig mysterieuze God proberen uit te leggen.
